İran ətrafında gözlənilməz həmrəylik yaranıb, bir çox ölkələr Tehranda öz talelərinin mümkün əksini görür...




 
ABŞ və İsrailin İrana qarşı hərbi əməliyyatları gözlənilməz siyasi nəticə verib. Tehran Qərbdən kənar dünyanın bir hissəsində müqavimət və milli suverenliyin rəmzinə çevrilməyə başlayıb.
 
Moderator.az xəbər verir ki, bu barədə "The New York Times" nəşri yazıb.
 
İran yenidən müqavimət rəmzinə çevrilir
 
Nəşr bunun köklərini 1953-cü ildə İranın baş naziri Məhəmməd Müsəddiqin ABŞ və Böyük Britaniyanın dəstəklədiyi çevriliş nəticəsində devrilməsinə bağlayır. Müəllifin fikrincə, həmin hadisə Qlobal Cənub ölkələrinin yaddaşında Qərb müdaxiləsinin rəmzi kimi qalıb.
 
Bu səbəbdən son hadisələr fonunda bir çox dövlətlər İrana yalnız ölkə kimi deyil, xarici təzyiqə qarşı mübarizə aparan güc kimi baxmağa başlayıblar. Nəşr qeyd edir ki, Tehranın siyasətini bəyənməyən ölkələrdə belə ABŞ və İsrailin addımlarına qarşı narazılıq müşahidə olunur. Bir çoxları hesab edir ki, sabah oxşar təzyiqlə özləri də üzləşə bilərlər.
 
Qlobal Cənub niyə Tehrana rəğbət göstərir?
 
Bir çox ölkələr İrana görə deyil, öz təhlükəsizlikləri ilə bağlı narahat olduqları üçün hadisələri diqqətlə izləyirlər. Məqalədə bildirilir ki, Asiya, Afrika və müsəlman dünyasının bir sıra ölkələrində İrana dəstək əhval-ruhiyyəsi güclənib.
 
Pakistan mətbuatında "bu gün İran, sabah başqası" fikri səsləndirilir. Malayziyada siyasətçilər müharibənin təhlükəli presedent yaratdığını bildirirlər. Türkiyədə aparılan sorğular əhalinin böyük əksəriyyətinin İrana qarşı hücumları dəstəkləmədiyini göstərir.
 
Müəllif hesab edir ki, bu münasibətin əsas səbəbi İran sevgisi deyil. Bir çox dövlətlər beynəlxalq münasibətlərdə yeni və daha sərt qaydaların formalaşdığını düşünür və buna görə də ABŞ-dan asılılığı azaltmağın yollarını axtarırlar. Bu fonda Çin və Rusiya da Qərbin siyasətindən narazı olan ölkələrlə əlaqələrini genişləndirmək üçün yeni imkanlar əldə edir.
 
İranın əsas qazancı hərbi deyil, siyasi oldu
 
Nəşr hesab edir ki, Tehran beynəlxalq arenada yeni nüfuz qazanıb. İranın ən böyük uğuru hərbi deyil, siyasi xarakter daşıyır. Uzun illər təcrid olunmuş dövlət kimi təqdim edilən ölkə indi bəzi dairələrdə müstəqilliyini qoruyan dövlət nümunəsi kimi qəbul olunur.
 
Məqalədə vurğulanır ki, xarici təzyiq İran daxilində də müəyyən həmrəylik yaradıb. Hakimiyyətdən narazı olan insanların bir hissəsi belə bombardmanlar fonunda dövlət ətrafında birləşməyə üstünlük verib.
 
Müəllifin qənaətinə görə, Vaşinqtonun məqsədi İranı zəiflətmək olsa da, nəticədə Tehran bir çox ölkələrin gözündə daha güclü siyasi simvola çevrilib. Nəşr hesab edir ki, bu dəyişiklik gələcək beynəlxalq münasibətlərə də təsir göstərə bilər.